Saturday, May 9, 2009
Saturday, January 10, 2009
Saturday, December 13, 2008
အေမ့အလြမ္းေျပ
သင္ယူပညာ ေစရာတာဝန္
ေက်ပြန္ေစရာ ႀကိဳးစားပါလည္း
သည္းခိုက္တုန္မွ် ခ်မ္းေအးလွသည့္
ညအေမွာင္ထဲ မ်က္ရည္ဝဲလွ်က္
အိပ္ပ်က္ညဝယ္ ငယ္စဥ္ဘဝ
အညာေဒသ ေဆာင္းကာလတြင္
အေမ့ရင္ခြင္ ခိုဝင္ေမွးစက္
အိပ္ခဲ့ရက္ေတြ ျပန္လည္တမ္းတ
လြမ္းေနရတယ္ အေမရယ္.....
ေအာင္ျမင့္
(http://helloallmyfriend.blogspot.com)
Posted by
သားႏွင့္သမီး
at
5:28 AM
3
comments
Labels: ကဗ်ာ
Tuesday, December 9, 2008
ေမေမ
သားအခုေတာ့ဖ်ားနာေနၿပီ
အမည္မသိတဲ့လမ္းေတြေပၚမွာ
ၿပန္တမ္းမဲ့ရက္စြဲေတြကုိၿဖတ္သန္းရင္း
ဆန္ၿပဳပ္ပူပူ မရႏုိင္ဘူးလုိ႔
သားေတြးမိတယ္…
မုိးစက္ေတြေဖြးေဖြးလႈပ္က်ေနတဲ့
လမ္းမရဲ႕ေဘးတစ္ဖက္မွာ
သားရပ္ေနတယ္အေမ…
ဘယ္ကုိထြက္ေၿပးရမွန္းမသိလုိ႔
မက္တပ္ရပ္အေငးေတြထဲ
အခု
ခႏၵာကုိယ္အပူခ်ိန္(၁၀၃)
ေခ်ာင္းအနည္းငယ္ဆုိးေနတယ္
အသက္က(၂၆)
သားနဖူးၿပင္ကုိစမ္းၿပီး
ေရႊမန္းေတာင္နဲ႔ေရေႏြးၾကမ္းပူပူ
ေခြ်းထြက္ေအာင္ေသာက္လုိက္လုိ႔
အေမၿပဳံးၿပီးေၿပာမယ့္စကားသံကုိ
ကၽြန္ေတာ္ၿပန္ၾကားေယာင္ေနမိတယ္
ဖိနပ္သဲၾကဳိးက ၿပတ္လုၿပတ္ခင္
အေမဝယ္ေပးထားတဲ့ တီရွပ္ကလည္း
အခုေတာ့ ႏြမ္းႏြမ္းဖတ္ဖတ္….
ကၽြန္ေတာ္လုိခ်င္လြန္းလွခ်ည့္ဆု
အေမ့ေဆးဖုိးဝါးခထဲက
ကၽြန္ေတာ္မသိေအာင္၀ယ္ၿပီး
အ၀တ္ေသတၱာထဲထည့္ေပးခဲ့တယ္
ဂ်င္းပင္အၿပာေလးေလ
အခုေတာ့အေရာင္ေတြလြင့္လုိ႔
အနားေတြဖြာလန္က်ဲလုိ႔…..
မလုိအပ္ပဲဇာတ္နာခဲ့ရေအာင္
ကၽြန္ေတာ္ မတန္တဆၾကီးကုိပဲ
မာနၾကီးခဲ့မိတယ္
မလုိလားအပ္ပဲ
အလြန္အမင္းကုိမုိက္မဲခဲ့တာပဲ
ကဗ်ာ…..ကဗ်ာ
အႏုပညာ……အႏုပညာ
ဆုိၿပီး
ဘာကုိမွလည္း ဟုတ္တိပတ္တိမရခဲ့ပါဘူး…..
အခုလမ္းေပၚမွာေတြေ၀ေနတဲ့
အေမ့သားေလ….
အေမေပးတဲ့အသက္
အေမေပးတဲ့အကၤ်ီ
အေမေပးတဲ့ေဘာင္းဘီနဲ႔
အေမေပးတဲ့ဖိနပ္ကုိစီးၿပီး
အေမ့ဆီက ညေနစာတစ္နပ္ကုိ
ေတာင္းစားဖုိ႔
အၾကီးအက်ယ္ရွက္ရြ႔ံေနသတဲ့….
ရွက္လည္းရွက္သင့္ပါတယ္ေလ
တၿမန္ေန႔မနက္က
အစ္မအၾကီးဆုံးနဲ႔လမ္းမွာေတြ႔ရင္
(၁၀) လပုိင္းထဲမွာ အေမ့ေမြးေန႔ရွိတယ္
အေမကနင့္ကုိေတြ႔ခ်င္လုိ႔
အိမ္ကုိလာခဲ့ဦးတဲ့….
အေမ့ေမြးေန႔တဲ့
ဘယ္ႏွၾကိမ္ေၿမာက္လည္း
ဘယ္ေန႔လဲ….
ကၽြန္ေတာ္အၿပင္းအထန္ေ၀ခြဲတာေတာ
လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ကအတုိင္း
အေမ့ေခၽႊးခံေဘာ္လီထဲက
ထြက္က်လာတဲ့ေငြစေၾကးစကုိ
ကၽြန္ေတာ္မ်က္ေစာင္းထုိးေနရတုန္
အေမေရ
ကၽြန္ေတာ္ေလ
ခ်စ္ေသာေဖေဖာ္၀ါရီရဲ႕ေမြးေန႔ကုိ
ၿပီးေတာ့
ေအဗရာဟင္လင္ကြန္း၊ မာတင္လူသာကင္း
မဟၱမဂႏၵီ၊ မာသာထရီဇာကေန
ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအထိ
ၾကည္ညဳိေလးၿမတ္ရတဲ့
အာဇာနည္ေတြရဲ႕ေမြးေန႔ကုိေတာင္
မေမ့ခဲ့ဘူး
ဒီထက္ပုိၾကည္ညဳိရမယ့္အေမ့ေမြးေ
ကၽြန္ေတာ္ဒုိင္ယာရီစာမ်က္ႏွာေတြ
မမွတ္သားမိတာကုိ ကၽြန္ေတာ္အၾကီးအက်ယ္
၀မ္းနည္းခဲ့ရတယ္အေမ….
မုိးစဲေတာ့
ကၽြန္ေတာ္လည္းကပ္ရပ္မွီခုိလုိ႔
အမုိးအကာတစ္ခုစီထြက္လာမိတယ္
ကၽြန္ေတာ္အိမ္ၿပန္မအိပ္ရင္
ညဥ္႔နက္တဲ့အထိ…
လမ္းအုိေလးေပၚေမ်ာ္ေငးေနမယ့္
အေမ့ကုိၿမင္ေယာင္ရင္းေလ….။
မုိးလႈိင္ည
Posted by
သားႏွင့္သမီး
at
8:31 PM
3
comments
Labels: ကဗ်ာ
Sunday, October 19, 2008
ေမေမေရ
မနာလိုသူေတြနဲ႔လည္း၊ ခဏခဏ ရန္ျဖစ္တယ္။
ျဖစ္ခ်င္တာ မျဖစ္မွာစိုးလို႔၊ ဟိုတိုး,ဒီေဝွ႔နဲ႔ ၾကိဳးပမ္းလာလိုက္တာ
ေဆြမ်ဳိးေတြကိုလည္း၊ ေမ့တတ္ျပီ။
အဓိက တရားခံကေတာ့
ခ်စ္သူေဟာင္းေပါ့... ေမေမ။
ေမေမေရ...
ေမေမ ေပးထားတဲ့.. အျဖဴေရာင္ အကၤ်ီေလး
ကြ်န္ေတာ္ သိမ္းထားပါေသးတယ္။
အျဖဴေရာင္က အေပမခံလုိ႔
ညစ္ေထးမႈေတြ အေဝဖန္ ခံရဲေအာင္
မည္းတဲတဲေလး ဝတ္ထားခဲ့မိတယ္... ေမေမ။
ေမေမေရ...
ကြ်န္ေတာ္ ေသဆံုးတဲ့အခါ၊
ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ အကၤ်ီအျဖဴေလး၊
ညီေလးေတြကို ေပး ေပးပါ။
သူတို႔ဆီမွာ...
အစြန္းခြ်တ္ေဆးေတာ့၊ ရွိေကာင္းပါရဲ႕။
ေမေမေရ...
ကြ်န္ေတာ့္ကို၊ ေလာကၾကီးထဲ ရဲရဲဝင့္ဝင့္ ပို႔ေပးခဲ့တဲ့အတြက္
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္.. ေမေမ
ေမေမ့ကို ေက်းဇူးဆပ္ဖို႔အတြက္
ေလာကၾကီးထဲက၊ ကြ်န္ေတာ့္လို ေကာင္ေတြကို
စကားေျပာေနပါတယ္..ေမေမ။
ေမေမေရ...
ေမေမ ေသဆံုးတဲ့အခါက်မွ၊
သား.. လက္မ ေထာင္ျပလိုက္ပါရေစ..။
ေမာင္လွမ်ဳိး (ခ်င္းေခ်ာင္းျခံ)
၂ဝဝ၁၊ ဇြန္၊ ၃ဝ၊ ၈း ၁၅ P.M
Posted by
သားႏွင့္သမီး
at
6:12 PM
0
comments
Labels: ကဗ်ာ
Wednesday, July 16, 2008
အေမ...
ၾကယ္ေၾကြေတြ ေကာက္ၿပီး
ေလထဲမွာ အိမ္ေဆာက္မိသူက
ကြၽန္ေတာ္ေပါ့......
တိမ္ေတာက္တဲ့ ညေနတိုင္း...
ေကာင္းကင္ကိုၾကည့္ေငး
ကြၽန္ေတာ္မပါတဲ့...
မိသားစု ထမင္း၀ုိင္းေလးဆီကို
စိတ္ေတြကေျပးလို႔...
အေမ့အနား...
ခုခ်က္ခ်င္း ေရာက္သြားလိုက္ခ်င္တယ္.....။
အေမ့ ရင္ခြင္ရဲ႕အေ၀း..
ေျခစံုကန္ ထြက္ေျပးခဲ့မိတာ ၃ ႏွစ္...
အဲဒီ့ အေတာအတြင္းမွာ...
ဒဏ္ရာေတြနဲ႕ပဲ..နစ္ေနရတယ္ အေမ.....။
အေမေရ....
မာယာစံုတဲ့ေလာကႀကီးရဲ႕....
မ်က္ႏွာဖံုးတုေတြၾကားထဲမွာ..
႐ိုးသားစြာ ခရီးဆက္...
သူတစ္ပါးကို နင္းတက္လိုက္ရမွာ...
ကြၽန္ေတာ္..ရွက္တယ္.......။
လိုအင္တစ္ခုအတြက္....
အမွန္တရားကို ၿမိဳခ်...
လိုအပ္ခ်က္ တစ္ခုအတြက္...
သူမ်ား ေျခေထာက္ေတြကို လိုက္လိုက္လ်က္ရမွာလဲ....
ကြၽန္ေတာ္ ရွက္တယ္......။
အမ်ားနဲ႔ တစ္ေယာက္....
လူေတြက ကြၽန္ေတာ့္ကို..
မ်က္မွန္ အေနာက္နဲ႔ ၾကည့္ၾကတယ္.....
တကယ္ေတာ့ အေမရယ္...
မိုးရြာတုန္း ေရခံဆိုၿပီး...
သူတို႔ ေသာက္ေနတဲ့ မိုးခါး.....
ကြၽန္ေတာ္ မမက္ေမာတတ္တာ အျပစ္လား အေမ.......
မိုးခါး တစ္စက္ေၾကာင့္ ....
ကြၽန္ေတာ့္လမ္းေလး ေပ်ာက္သြားမွာ ေၾကာက္တယ္....။
အဲဒီေတာ့...
ကြၽန္ေတာ့္ကို လူေတြက ေမးေငါ့တယ္......
ဂ်စ္ကန္ကန္ ညစ္ကပ္ကပ္
ဆင္းရဲတြင္း.. နက္မဲ့ ေကာင္တဲ့....။
သူတို႔ ဘယ္လို ေျပာေျပာ
တစ္ေလာကလံုးပဲ ေမွာင္ေနပါေစ....
အမွန္တရားကို ဆုပ္ကိုင္လို႔...
ကိုယ့္သိကၡာနဲ႔ ကိုယ္..လင္း.....
ကြၽန္ေတာ့ မနက္ခင္းတိုင္း.....
ေၾကာင့္ၾကျခင္း ကင္းပါတယ္..အေမ.......။
အေ၀းေရာက္ေနတဲ့....
သားတစ္ေယာက္အတြက္..
ေသာကေတြ မီးမေတာက္ပါနဲ႔....အေမ
ကိုယ့္လမ္း....ကိုယ္ေဖာက္
ေခ်ာက္နက္ထဲ မေရာက္ေအာင္....
သား ေလွ်ာက္ႏိုင္ပါတယ္.....။
ကြၽန္ေတာ့္အတြက္...
တစ္ခါမွ..ဂုဏ္မတက္ခဲ့ရတဲ့အေမ....
မ်က္ရည္လဲ.. မေ၀ေစရပါဘူး......
သားမိုက္ မဟုတ္ေပမယ့္....
သားလိမၼာလဲ မဟုတ္တဲ့ ..အေမ့သား......
သစၥာစကား ဆိုပါတယ္..အေမ........။
အေမေရ...........
ဆုေတာင္းတိုင္းသာ ျပည့္မယ္ဆိုရင္ေလ.......
အရွိန္အ၀ါေတြ ကင္းမဲ့တဲ့...အိမ္အိုေလးထဲမွာ....
အေမ့ရင္ခြင္ ပါးအပ္ရင္း.......
ကြၽန္ေတာ္.....
တစ္ေရးေလာက္...ေမွးစက္ခ်င္တယ္ အေမ......။
((ေလးညိႇဳ႕ရွင္))
Posted by
သားႏွင့္သမီး
at
12:27 PM
0
comments
Labels: ကဗ်ာ
မ်က္ရည္မိုးစက္ေတြ
ကၽြန္ေတာ့္ရင္ဘတ္ထဲကလည္း အိုစာလာေပါ့
ေမေမေရ .. ခြဲခြာျခင္းေတြအတြက္
ကၽြန္ေတာ္ငိုခဲ့တယ္
မ်က္ရည္ေတြ မိုးျဖစ္ေစ ..
ထင္ေနဆဲ ျမင္ေနဆဲ ပံုရိပ္ေတြပါပဲ အေမ
အေမ့သားရဲ႕ ဘ၀မွာ ေ႐ြးျခယ္စရာေတြက
မ်ားမ်ားစားစား မ႐ွိလွပါဘူး
အသည္းႏွလံုးကို မႊန္းသြားမယ့္ ဓားေတြခ်ည္းပဲ
တရၾကမ္းတင္းခဲလို႔ေနေပါ့
ၾကာေတာ့လည္း မ်က္ရည္ေတြကိုပဲ
ျပန္ျပန္ ငိုခ်ခဲ့ရတယ္
ေမေမေရ .. မိုးေတြက ႐ြာႏိုင္လြန္းလိုက္တာ
အဲဒီ မိုးေရေတြစဲကာစ ကာလတစ္ခုမွာ
ကၽြန္ေတာ္ဒီကမာၻေျမကို ကူးခြင့္လက္မွတ္ရခဲ့တယ္
အခုေတာ့ သက္တမ္းက ျပည့္လုျပည့္ခင္ ထင္ပါရဲ႕ အေမ
ေမေမ့သားဟာေလ .. ႐ိုးသားမႈတစ္ခုကို ထုတ္ျပဖို႔
လူတကာရဲ႕ လက္ညႇဳိးေတြနဲ႔ခ်ည္း တည့္တည့္တိုးခဲ့တယ္
ဟန္ေဆာင္ဖံုးကြယ္တတ္သူေတြရဲ႕ အၾကားမွာ
အၿပံဳးအရယ္မျပတ္ဘဲ မတ္မတ္ဆက္ရပ္ခ်င္ေသးပါရဲ႕
နာက်င္ခံစားမႈေတြကို ျပစရာသက္ေသဆိုလို႔
တခ်ိန္ကုန္ ေအာင့္ေနတဲ့ ရင္ဘတ္ပဲ ႐ွိေတာ့တယ္
ေက်းဇူးျပဳၿပီး သက္တမ္းတိုးေပးလွည့္ပါဦး ေမေမ
ေမေမေခၚလို႔ လာခဲ့တဲ့သား ..
ဘ၀ကို တံတားထိုးေနတုန္းပါ ..
လူနဲ႔ လူကို တံတားခင္း ..
ေကာင္းျခင္း မဂၤလာေတးခ်င္းေတြနဲ႔ခ်ည္း
ေလာကကို အလွဆင္မလို႔ပါ ေမေမ
သားေလ ..
ေကာင္းကင္တစ္႐ိုးမွာ မိုးေမွာင္ႀကီးက်လာတယ္ေလ
ဒီလိုနဲ႔ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္းကို ခပ္႐ိုင္း႐ိုင္း ခပ္ထန္ထန္ပဲ
ကၽြန္ေတာ္ျဖတ္သြားခ်င္ပါတယ္
အားနဲ႔ မာန္နဲ႔ပါ အေမ။ ။
ကိုၿဖိဳး (http://kophyoe.blogspot.com)
Posted by
သားႏွင့္သမီး
at
12:20 PM
0
comments
Labels: ကဗ်ာ
Thursday, May 22, 2008
Sunday, May 11, 2008
Thursday, April 17, 2008
က်ိန္စာ
အေဖ့ဓါတ္ပုံကုိမွီႏြဲ႕ထားေလသူ အေမ့မ်က္ရည္
ေၿမနီလမ္းေလးေပၚက
ဆုိးေနက်ေၿခသံေလးကုိ
ေငးေမ်ာ္ေနေလ်ာ့မယ္….။
လ မသာတဲ႔ၿမိဳ႕ၿပမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္
အေမမွာေသာ ရႈိက္သံနဲ႔
ေမတၱာဓါတ္တို႔ပစ္ခ်ၾကည့္မိ
အၾကည့္ေတြေရတစ္ေပါက္ေလးေတာင္မရရွိခဲ့…။
မုိင္ေလးရာမွာ
အေမဂုဏ္ေတာ္ကြန္ခ်ာရြတ္ပါ
မုိင္ေလးရာမွာ
ကၽြန္ေတာ္အရက္ေသာက္ေနပါတယ္
အေမနဲ႕ကၽြန္ေတာ္မုိင္ရွစ္ရာအကြာ…။
အေမေရ
`ေသမိန္႔က်လူတစ္ေယာက္မွာ
ဒဏ္ရာအနာတရတစ္ခုၿဖစ္ရင္
သတ္ပစ္လုိ႔မရဘူးတဲ႔…´
အေမနဲ႕ကၽြန္ေတာ္
ဒဏ္ရာဗရပြနဲ႕
ရွင္မိန္႔က်ေန႔စြဲေတြမွာ
ဘယ္ကံၾကမၼာကထပ္ေ၀းေစခဲ့တာလဲ…။
ကၽြန္ေတာ့္ခ်က္ၿမဳပ္ခဲ့တဲ႔ေၿမမွာ
ဘာအပင္ေတြေပါက္ေနၿပီလဲအေမ
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ရြက္က်ပင္ေပါက္…။
အေမရွိတာထဲကႏႈတ္ေပးၿပီး
ကၽြန္ေတာ္ကလုိအပ္သမွ် ထပ္ေပါင္းခ်င္ရဲ႕
ထုံးတမ္းစဥ္လာလုိအပ္ခ်က္အတုိင္း
ကၽြန္ေတာ့္ေၿခလွမ္းေတြဦးၿပန္လည္ခဲ့
ခြင့္လႊတ္ေနက်
လမ္းဆုိးေလးဆီ…။….။
ၿငိမ္းစု
(နာမည္ပ်က္မရွိတဲ႔ အရုိင္းအစုိင္း ကဗ်ာစုမွ)
Posted by
သားႏွင့္သမီး
at
9:58 AM
0
comments
Labels: ကဗ်ာ








































